Bed of Roses (1996)
Directed by Michael Goldenberg
Christian Slater &Mary Stuart Masterson
He gave her flowers. She gave him a chance.
เธอเป็นสาวออฟฟิศ ที่วัน ๆ วุ่นง่วนอยู่แต่การทำงาน ทำงาน และทำงาน
เขาเป็นหนุ่มเจ้าของร้านดอกไม้ ที่มักจะไปส่งดอกไม้ด้วยตัวเอง เพราะโปรดปรานการได้เห็นสีหน้าชื่นมื่นของผู้รับ
ความเสียใจที่ดูจะงี่เง่า ๆ สำหรับคนอื่น เมื่อปลาที่เธอเลี้ยงไว้ในโหลแก้วใส มันตายลง
เขายืนอยู่ริมถนน และเห็นเธอหน้าเศร้าเสียใจกับอะไรบางอย่าง เขามองเห็นเธอจากทางหน้าต่าง
รุ่งเช้าเธอได้รับดอกไม้ช่อใหญ่ โดยไม่รู้ว่าเป็นใครส่งมา ความเศร้าของเธอแสดงออกมาให้เห็นจนเจ้านายบอกให้เธอไปพักซะบ้าง เธอจึงลองสืบดูว่าใครกันที่ส่งดอกไม้ให้เธอ
แล้วคนสองคนที่แตกต่างกัน แต่เติมเต็มกัน ก็ตกลงใช้ชีวิตร่วมกัน กระทั่ง
วันคริสต์มาสที่ครอบครัวต้องเดินทางกลับไปหากัน เธอปฏิเสธในคราวแรก แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจไปกับเขา
ทุกคนมีของขวัญเตรียมให้เธอ มีรอยยิ้มชื่นมื่น เป็นครอบครัวสุขสันต์ที่ร่วมกันรับประทานอาหารมื้อสำคัญ
แต่เธอกลับรู้สึกอึดอัด
เธอสารภาพว่า ที่เธอเคยบอกว่าเธอเกิดวันที่ 1 เมษา(April fool day) นั้น เธอโกหก เพราะอันที่จริงเธอเป็นเด็กกำพร้า ไม่รู้แม้กระทั่งวันเกิดตัวเอง ไม่ชินกับคำว่าครอบครัว และเธอกลัวการใช้ชีวิตอยู่กับคนอื่น นั่นทำให้เธอเลือกที่จะทำงาน ทำงานและทำงาน
เธอตัดสินใจกลับบ้าน กลับไปใช้ชีวิตแบบเดิม
แล้วเพลงนี้ก็ดังขึ้น Insensitive ของ Jann Arden
Insensitive
Written by Anne Loree
Performed by Jann Arden
How Do Cool Your Lips
After Summer's Kiss
How Do You Rid The Sweat
After The Body Bliss
How Do You Turn Your Eyes
From The Romantic Glare
How Do You Block The Sound
Of Voice You'd Know Anywhere
Oh I Really Should Have Known
By The Time You Drove Me Home
By The Vagueness In Your Eyes
Your Causal Good Byes
By The Chill In Your Embrace
The Expression On Your Face
Told Me Maybe You Might Have Some
Advice To Give On How To Be Insensitive
Insensitive
How Do You Numb Your Skin
After The Warmest Touch
How Do You Slow Your Blood
After The Body Rush
How Do You Free Your Soul
After You've Found A Friend
How Do You Teach Your Heart
It's A Time To Fall In Love Again
Oh You Probably Won't Remember Me
It's Probably Ancient History
I'm One Of The Chosen Few
Who Went Ahead And Fell For You
I'm Out Of Vogue I'm Out Of Touch
I Fell Too Fast I Feel Too Much
I Thought That You Might Have
Some Advice To Give On How To Be
Insensitive
Oh I Really Should Have Known
By The Time You Drove Me Home
By The Vagueness In Your Eyes
Your Causal Good Byes
By The Chill In Your Embrace
The Expression On Your Face
Told Me Maybe You Might Have Some
Advice To Give On How To Be Insensitive
Insensitive
มีเรื่องอยากจะสารภาพ
ต้องขอโทษจริง ๆ ที่ผมมักจะรู้สึกผิดทุกครั้ง เวลาเจอกัน
มันเหมือนมีบางสิ่งบาง ๆ ที่กั้นระหว่างเรา
หลาย ๆ คนมักจะคิดว่าผมเป็นคนขำ ๆ คุยสนุก
ซึ่งมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เมื่อเราเจอกันครั้งแรก
แต่เมื่อการเจอกันครั้งต่อ ๆ มา
ผมมักจะเป็นอย่างนี้ คือหน้าเครียด คุยไม่สนุก ถามคำตอบคำ
พูดแค่สั้น ๆ ไม่ขำ
เป็นสิ่งที่รู้ตัวเสมอ ว่ามักจะเป็นอย่างนี้
แต่ทำไงได้ มันแก้ไม่ได้จริง ๆ
ความจริงคือ ผมไม่ชินกับการใช้ชีวิต กับคนอื่น ๆ
วัน ๆ ตื่นมา ชีวิตคืออยู่หน้าคอม
ไม่ปฏิสัมพันธ์กับคน แม้แต่กับครอบครัว
มันเป็นความเคยชิน ที่กว่าจะรู้ตัว ก็แก้ไม่หายเอาซะแล้ว
ขอบคุณ คุณ คุณ และคุณ ที่แวะมาในรอบฉายหนังเมื่อวาน
ที่มากันเยอะมาก
ขอโทษที่บางที บางคน ผมไม่ค่อยได้คุยด้วย
ผมคงต้องสารภาพตรง ๆ ว่า ผมอึดอัดทุกครั้งเวลาอยู่ท่ามกลางคนเยอะ ๆ
ไม่ใช่ว่ารังเกียจคนอื่นหรอกนะ
แต่กลัวว่าตัวเองจะถูกคนอื่นรังเกียจมากกว่า
พอคิดได้อย่างนั้น ก็กลายเป็นการไม่ปฏิสัมพันธ์กับใครไปเสียแล้ว
ผมกำลังพยายาม แต่สันดานแบบนี้ แก้ไม่หายหรอก ตอนนี้ดีขึ้นหน่อยนึง
เวลที่ใครดูหนังผม มักจะคิดว่าผมเป็นคนถึงเนื้อถึงตัวเสียเหลือเกิน
เปล่า นั่นคือในหนัง ซึ่งจริงๆ มันก็เป็นผมล่ะ
แต่เชื่อมั้ยว่า ผมมักจะมีช่องว่างกับคนอื่นเสมอ
เป็นช่องว่างที่ทีแรกคนอื่นเว้นระยะกับผม
จนแม้เดี๋ยวนี้กลายเป็นชิน ผมกลับเป็นฝ่ายเว้นช่องว่างกับคนอื่นแทน
*****
เขาไม่เคยเล่าเรื่องส่วนตัวให้เธอฟัง จนกระทั่งพี่สาวของเขามาแอบเล่าให้เธอฟังว่า
เขาเคยมีครอบครัว เขาทำงานหนัก ทุ่มเททุกอย่างเก็บเงิน แต่แล้วเมียของเขาก็ประสพอุบัติเหตุตาย จากนั้นเขาตัดสินใจออกจากงาน เปิดร้านขายดอกไม้ อาชีพที่ดูจะไม่ต้องทำงานหนักมากนัก และมีความสุขทุกครั้งที่ได้มอบดอกไม้ให้กับใครต่อใคร
ไม่ใช่หนังรักที่ดีเลย แต่ชอบมาก
โดยเฉพาะฉากที่นางเอกบอกว่า มีอาการอึดอัด คล้ายกับจะอ้วกออกมา เมื่อครอบครัวแสนสุขของเขา รุมกันพูดยิ้มแย้มเอาใจเธอ
มีคนบอกว่า ผมเป็นคนที่ดูยิ้มแย้ม คนยิ้มแย้มคือคนที่มีความสุข
ผมตอบกลับไปว่า ถ้าคุณได้ดูหนังผม คุณจะรู้เลยว่า มันไม่ใช่
ถึงคุณ ดีใจ ที่ได้พบกันอีกครั้ง
เสียใจ ที่ผมเป็นอย่างนี้อีกแล้ว
ขอโทษจริง ๆ
