หมายเหตุ ก่อนจะอ่านเรื่องราวตอนนี้ ได้โปรดเปิดใจกว้าง และกรุณาอย่านำเส้นศีลธรรม จรรยาใดใดของประเทศเรา มาตัดสินความผิดถูกของซับคัลเจอร์บ้านเขาเลยครับ ชีวิตมีรูปแบบอันหลากหลาย เช่นเดียวกับความต้องการ และขอบเขตศีลธรรมของแต่ละชาติก็แตกต่างกัน
ไปญี่ปุ่นกับ http://sunday-syndrome.exteen.com มา อยู่โตเกียวด้วยกัน 5 วัน หลังจากนั้นผมก็ไปเที่ยวต่อตามประสา ไปโอซาก้า แล้วบินไปโกจิต่อ ก่อนจะวกกลับมาโตเกียวอีกที สิริรวม 15 วันพอดี
ไว้วันหลังจะเล่าให้ฟังว่าไปทำไม
แต่วันนี้ขอเล่าตามเรื่องที่จั่วหัวไว้
อันสืบเนื่องมาจากเพื่อนผู้กำกับหนังอินดี้คนหนึ่ง
โคจิ ชิรากาว่า ที่หนังของเขาเพิ่งได้รางวัลใหญ่ที่เทศกาลหนังโอเบอร์เฮาเซ่น ประเทศเยอรมันครั้งที่ผ่านมา
อาชีพของโคจิน่าสนใจมาก เพราะเขาเก็บตังค์ทำหนังอินดี้ จากการรับจ๊อบถ่ายหนังโป๊
เป็นที่รู้กันครับว่า หนังโป๊ที่ญี่ปุ่น ไม่ผิดกฎหมาย ตราบเท่าที่หนังคุณมีโมเสคเซ็นเซอร์
และเป็นที่รู้กันอีกว่า หนังโป๊ในญี่ปุ่นหลากหลายเหลือเกิน ทั้งกับ คน สัตว์ สิ่งของ ทุกเพศ วัย ขนาด ทุกท่า และทุกที่
ทันทีที่โคจิกริ๊งกร๊างมาว่า วันนี้เขามีถ่ายหนังโป๊ จะแวะมาดูมั้ย มีหรือผมจะกล้าปฎิเสธ
การถ่ายทำทำกันบนโรงแรมสุดหรูกลางกรุงโตเกียว ชั้น 20
ด้วยหนุ่มหุ่นแมน 8 คน ผลัดกันนัวเนียตั้งแต่เที่ยง ไปยัน 6 โมงเช้าของอีกวัน เพื่อจะได้ตอนหนึ่งในดีวีดีซึ่งจะมีความยาวเพียง 25 นาที
โคจิเล่าว่า ธุรกิจหนังโป๊กำลังเพื่อง แต่คนดูปัจจุบันไม่นิยมซื้อดีวีดีกัน เพราะเขาดาวน์โหลดดูกันได้ตามเนต ในขณะที่ดีวีดีหนังประเภทนี้มีราคาสูงถึง 2,000 ถึง เกิน 10,000 เยน(ประมาณ 34-37 บาทต่อร้อยเยน) หนังโป๊ในแต่ละโปรดัคชั่นนั้น เขาจะมีงบมาให้จำนวนหนึ่ง แล้วให้ผู้กำกับเป็นคนจัดสรรเองว่าจะใช้จ่ายเท่าไหร่ต่อหนังหนึ่งเรื่อง ที่เหลือเป็นจะเป็นส่วนแบ่งของผู้กำกับ นั่นหมายความว่า ถ้ายิ่งประหยัดงบได้มากเท่าไหร่ ผู้กำกับก็จะได้ส่วนแบ่งมากเท่านั้น อย่างตอนที่ผมไปดูนั้น มีหนุ่ม ๆ 8 คนก็จริง แต่ค่าตัวนั้นแสนถูก คือ 10,000 เยน หรือประมาณ สามพันกว่าบาทต่อคน เพราะหนุ่ม ๆ ทั้ง 8 นั้น 25 อัพกันทุกคน ตามกฎหมายที่นี่นั้น เขาอนุญาตให้อายุตั้งแต่ 18 ขึ้นไป แต่โคจิเล่าว่า วันพรุ่งนี้ เขาจะถ่ายอีกส่วนหนึ่งของหนัง ซึ่งจะมีแค่เด็กหนุ่มอายุ 18 ช่วยตัวเองในห้องเพียงคนเดียว ไม่มีฉากร่วมเพศ เด็กคนนั้นได้ค่าตัวสูงถึง 100,000 เยน ด้วยเหตุว่าทั้งเด็ก ทั้งหล่อ เสียดายที่วันนั้นผมไม่ว่าง เลยไม่ได้แวะไปดูการถ่ายทำ
ในกรณีที่เด็กอายุ 18 มาถ่ายทำ บนใบปิด ใบปลิวที่แจก หรือติดตามร้านดีวีดี จะมีการคาดตาเอาไว้ เพื่อไม่ให้จำได้ว่าเด็กคนนั้นเป็นใคร
โคจิเล่าว่า นักแสดงหนังโป๊ส่วนใหญ่จะไม่มีเป็นมืออาชีพ หมายความว่า อาจจะเล่นแค่เรื่องเดียว จบแล้วจบเลย ยกเว้นว่าคนคนนั้นมีอะไรพิเศษจริง ๆ เช่น หล่อโคตร ๆ หรือใหญ่มาก ๆ หรือ ฯลฯ เพราะความต้องการตลาดนั้น ต้องการคนหน้าใหม่ ๆ อยู่เสมอ และถึงแม้ค่าแรงต่ำ แต่ก็ยังมีคนจำนวนมากอยากจะเข้ามาแสดง อาจเพราะอยากสนุก หรืออะไรก็แล้วแต่
ผมเริ่มไปถึงตอนสองทุ่ม ในขณะที่พวกเขากำลังนัวเนียกันอย่างเมามัน เบื้องหลังมันต่างจากที่เคยเห็นอย่างมาก เพราะกว่าจะได้แต่ละซีน พวกเขาทุ่มเทกันอย่างมาก นี่คือสิ่งที่ผมว่าคงไม่มีชาติไหนเป็นอย่างนี้ เขาไม่ได้คำนึงว่าเงินที่ได้จะมากหรือน้อย แต่เมื่อรับงานแล้ว เขาก็ทำมันอย่างเต็มที่ มีเรื่องฮา ๆ ขำ ๆ เต็มไปหมด บางคนเหนื่อยหด เพื่อนอีกคนก็ลุกขึ้นมาช่วย.... ผู้กำกับทำหน้าที่ทุกอย่างครับ ทั้งถ่าย กำกับ ตัดต่อ เสื้อผ้า แต่งหน้า อุปกรณ์ ประสานงาน ถ่ายภาพนิ่ง รวมถึงการใช้ปากใช้มือช่วยนักแสดง เพื่อใช้งบให้น้อยที่สุด จนกระทั่งเกือบเที่ยงคืน 3 ใน 8 ก็ขอตัวกลับ หลังจากเสร็จกิจแล้ว เพราะรถไฟกำลังจะหมด แต่อีก 5 หนุ่มอยู่ถ่ายต่อถึงเช้า หนึ่งในบรรดานี้ มีคนหนึ่งมีความสามารถพิเศษ คือสามารถยัดมือทั้งมือลงไปในนั้นของตัวเองได้ เขาโชว์ความสามารถนี้ในหนัง ด้วยการยัดลูกกลม ๆ ขนาดลูกกอล์ฟ ที่แข็งมาก ลงไปถึง 5 ลูกด้วยกัน ไม่มีบ่น เขาทำมันอย่างเต็มที่ ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้เขาทุ่มเทตั้งใจขนาดนั้น แต่เบื้องหลังนั้น ผมเห็นมิตรภาพ ความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่แค่เซ็กซ์ ไม่ได้คาดหวังความรัก ผมไม่รู้จะเรียกมันว่าอะไร มันเต็มไปด้วยความเข้าใจ ห่วงใย ใส่ใจ ที่ผมไม่เคยนึกถึงเลยว่าจะมี ในธุรกิจหนังโป๊แบบนี้ ผมกลับโรงแรมตอนเช้าตรู่ พร้อมกับนักแสดงคนหนึ่ง ที่ไปรถไฟสายเดียวกัน เขาเล่าว่าเขามีงานทำตอนเช้า เป็นพนักงานออฟฟิศ ที่ทำงานไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นเกย์ (อ้อลืมบอกไป ราคาค่าตัวแพงถูกนั้น ขึ้นอยู่กับความเป็นเกย์ด้วย คือถ้าเป็นผู้ชายแท้ ๆ จะราคาแพงกว่าที่เป็นเกย์อยู่แล้ว) เงินจำนวนประมาณสามพันบาทที่เขาได้นั้น มันไม่ได้มากเลย แต่เขาอยากทำในสิ่งที่เขาทำไม่ได้ในชีวิตจริง อยากลอง อยากสนุก และเรื่องเซ็กซ์ในญี่ปุ่น ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย น่าอาย หรือต้องปิดบังอะไร เขายิ้ม เราจากกัน ผมโค้งคำนับลาเขาตามธรรมเนียม เช้านี้ผมแวะซุปเปอร์มาเก็ต ซื้ออุเมชุ หรือเหล้าบ้วยขนาดพร้อมดื่มมาจิบพอกรึ่ม ๆ ก่อนจะแวะไปเคาะห้องซันเดย์ ปลุกเธอไปดูตลาดปลาที่สึคิจิด้วยกัน ไว้วันหลังจะเล่าให้ฟังนะ
ก่อนจากกัน ผมมีรูปหนุ่ม ๆ จำนวนหนึ่งที่ผมมีเรื่องราวของพวกเขาจะเล่าให้ฟังวันหลัง
ริวกิ , เอ็นจิ ,ยูอิจิ , นาโอโตะ , แซม เพื่อนในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ผมพบระหว่างทาง กับฟ้าแสนสวยในโคจิ ดินแดนที่ผู้กำกับหนังคนโปรดที่ผมดั้นด้นมาที่นี่เพื่อพบเขา โอกิ ฮิโรยูกิ
